nobela

Abenturak mantsioi abandonatuan:

Hasierako egoera

Zure etxeko besaulkian zaude, patata frijituak jaten ari zara Los Simpson ikusten ari zaren bitartean, bat-batean zure mugikorra bibratzen du. Ea zer den begiratzen duzu, Alazneren tweet bat da, zurekin bizikletarekin buelta bat ematera joan nahi duela jartzen du. Bere proposamena onartzen duzu, beste tweet bat bidaltzen diozu zehazten zer ordutan eta zer lekutan geldituko zarete.

Zure logelan zapatilak jartzen ari zarenean, txirrina entzuten duzu, Alazne da, zure etxearen atarian dago zure zain. Bizikleta hartzen duzu, igogailua deitzen duzu eta hor dago Alazne, neska altua, argala, oso polita, begi urdinekin eta ile horiarekin. Bizikletak hartzen dituzue. Donostiatik ateratzen zarete, Ogdenvillerantz zoazte.

Ogdenvill herri txiki bat da Donostiatik bost kilometrotara. Herriko dendara zoazte gozoki batzuk eta Coca-Cola bana erosten dituzue. Den dena jan eta gero, herritik bueltatxo bat ematen duzue, Swarowskiren mantsioi aurrean geratzen zarete. Oso handia da, bi solairu ditu eta lorategi luze bat, igerileku batekin erdian. Alaznek mantsioian sartzea proposatzen du ea zer dagoen ikusteko. Bizikletak hesian lotzen dituzue inork ez eramateko, ondoren, lorategian sartzen zarete.

Lore guztiak hilda daude, duela urte asko inork ureztatu ez dituela dirudi. Igerilekuaren ura berde kolorekoa da eta animaliak hilda daude beheko aldean, mantsioi horretan inor bizi ez dela dirudi. Alaznek etxe horren istorio bat kontatzen dizu. Duela hamairu urte mantsioi horretan bost pertsona hilda aurkitu zituzten, abuztuaren zazpian. Istorioa bukatu eta gero, gaur Abuztuaren zazpia dela konturatzen zara.

Lorategian zaudeten bitartean, etxe barrutik datorren soinu bat entzuten duzue. Alazneri sartzeko esaten diozu, zer izan den soinu hori ikusteko. Aterantz zoazte, baina giltzarrapo batekin itxita dago, orduan Alazne bere ileko pintza bat hartzen du eta giltzarrapoa irekitzen du. Biok beldur pixka batekin gorputzean sartzen zarete.

Etxearen barruan dena zikina dago eta hautsez estalita. Zuen aurrean eskailera batzuk bigarren solairura igotzeko daude eta hormetan koadro zahar batzuk daude, haietan, etxe horretan bizi izan ziren pertsona batzuk agertzen dira. Lehiotik begiratzen duzue, kalean euria egiten hasi da eta zuen bizikletak bustitzen hasten dira, Alaznek etxean sartzeko esaten dizu baina ez diozu kasurik egiten.

Bat-batean atea oso azkar ixten da, irekitzera zoaz baina ezin duzu, Alazne laguntzeko deitzen duzu baina berdin du, atea ez da irekitzen. Zuen atzean ahots bat entzuten duzue, biok batera, buelta ematen duzue eta gizon bat eskaileretatik jaisten ikusten duzue. Zuengana doa, zuek beldurtuta, leku bat izkutatzeko bilatzen duzue, baina, oso berandu da, gizona zuen alboan dago eta ez dizue ezer egiten. Orduan bere izena galdetzen diozu, pentsakor gelditzen da eta segundu batzuk pasa eta gero Swarowski doktorea dela esaten dizue. Zuek azaltzen zarete, doktorea Alaznek kontatutako istorioa kontatzen dizue berriro, bera etxean zegoen hori gertatu zenean, azaltzen dizue. Hildako pertsonen mamuak etxe osotik daudela esaten dizue, ez diotela lasai egoten uzten, hiltzen saiatzen ari direlako, ez diote etxetik ateratzen uzten ere ez.

Biok gizon hori laguntzea eta mamuak uxatzea erabakitzen duzue. Bigarren solairura igotzea nahi baduzu 17. orrira joan zaitez eta lehen solairuan gelditu nahi baduzu zoaz 9. orrialdera.

3:

Alaznek lanpara eskuekin hartzen du, arreta handiz aztertzen du, Aladin ipuineko bezalakoa dela konturatzen zara. Ipuin horretan Aladinek lanpara eskuekin igurtzen du, bat-batean genio bat ateratzen da, orduan berak nahi duen hiru gauzak egingo zuela esaten dio. Istoria kontatzen diozu Alazneri, biok erabakitzen duzue lanpara igurtzea ea zer gertatzen den.

Alaznek lanpara botatzen du lurrera, hartzeko asmoarekin hartzen duzu baina oso beroa dago eta gorriz jartzen hasten da, kea botatzen du, ez dakizue zer egin, sofa baten atzean ezkutatzen zarete, biok oso beldurtuta zaudete. Alazne negarrez hasten da, etxera joan nahi duela esaten dizu, zuk indar askorekin besarkatzen duzu eta muxu bat ematen diozu. Biok, lurrean dagoen lanpara begiratzen geratzen zarete, hegan egiten hasten da, gauza bat agertzen da, fantasma bat bezalakoa da, hor bizi izan zen gizon baten fantasma. Sarreran, koadro batean dagoen gizon berbera da.

Besaulkiaren atzean jarraitzen duzue, mamua hitz egiten hasten da, nork esnatu duen eta zergatik egin duen jakin nahi du. Zuek bada ez bada ez duzue ezer esaten, gizona bilatzen hasten da nor izan ote den, zuengana ailegatzen ari da, beste leku batetik ihes egiten saiatzen zarete, baina, beranduegi da, fantasma ikusi egin zaituzte.

Zuengana abiatzen da, biok beldurtuta gelditzen zarete, aurrean gelditzen da eta zergatik lanpara igurtu duzuen galdetzen dizue. Zuek isiltzen zarete, zer esan pensatzen duzue, baina ez zaizue ezer ateratzen. Biok korrika irteten zarete gela hartatik, atea ixten duzue, fantasma ez irekitzeko atea mahai bat jartzen duzue.

Pasiluan Swarowskirekin topatzen zarete beste gela batera joan zelako, gertatu izan dena kontatzen diozue, fantasma hori mantsioi honen lehen jabea izan zela, bere semeak berarekin akabatu egin zuen, semea, zoratuta zegoen eta urte batzuk pasa eta gero sotanoan bere buruaz beste egin zuen. Hirurok pasiluan zaudete, etxe horretatik irten nahi duzue, arazoa da ez dakizuela nola atera hortik, atea eta leihoak ireki ezin dituzutelako.

Ikertzen jarraitzea erabakitzen duzue, zuen aurrean beste ate bat dago, sukaldeko atea, erdi irekita dago, sukaldea oso zaharra dela ikusten da eta erreta dirudi. Goian beste ate bat dago, sotanoko atea. Zuen alboetan beste bi ate daude, baina giltzez itxita daude eta ezin zarete sartu.

Sukaldera joan nahi baduzu joan 5. orrialdera eta sotanora joan nahi baduzu 7. orrialdera joan.

5 :

Sukaldera joatea erabakitzen duzue, poliki-poliki atera hurbiltzen zarete, Swarowskik burua sartzen du ea inor al dagoen ikusteko. Hirurok sartzen zarete, ezkerrean sukaldea dago, zuen aurrean balkoi handi bat dago eta eskuinean mahai handi, dotore bat lorontzi batekin erdi-erdian.

Gela honetan ez daude koadrorik, horman tamaina askotako labanak daude, horrek beldur pixka bat ematen dizu, etxe horretatik irten nahi duzue, horretako balkoia irekitzera zoazte, baina, ezin duzue.

Une horretan labanak airean hegan egiten hasten dira, zuengana abiatzen dira, mahai azpian sartzen zarete, oso urduri zaudete, plan bat bururatzen zaizu, Alazne eta Swarowskiri kontatzen diezu, biei ondo iruditzen zaie. Swarowski mahaitik ateratzen da, labanak berarengana abiatzen dira, orduan, Alazne eta zuk balkoiaren kristalak apurtzen duzue eta behean dagoen igerilekura botatzen zarete.

Swarowski labanengandik ihes egiten ari da sukaldean, balkoiarantz doa, labanak bere atzetik daude eta bat-batean labana bat bere lepotik sartzen zaio salto egiten ari denean eta igerilekura ailegatzen denean, hilda dago.

Alazne eta zu igerilekutik ateratzen zarete, ondoren korrika zuen bizikletak hartzera zoazte. Zuen etxera joan nahi duzue, egun beldurgarri bat pasa egin duzuelako, bizikletak hartzen dituzue, gero, denda batera zoazte goxoki batzuk erostera. Dendan zuen lagun batekin topatzen zarete, zuen laguna Iker deitzen da eta gertatu egin zaizuena kontatzen diozue, berak ez dizue sinesten eta luzko etxera eramaten duzue Sawaowskiren aztarnak erakusteko, hori egiterakoan sinesten zaitue.

Zuen lagunari agur esaten diozue eta zuen etxera biziletaz bueltatzen zarete. Zuen etxearen atarian, Alaznek muxu handi bat eta eskerrak ematen dizkizu, etxera ailegatzen zarenean oso oso pozik zaude, zure amak non egon ahal zaren galdetzen dizu, gertatu zaizuna kontatzen diozu, baina, Ikerr bezala ez zaitu sinesten. Afaltzen duzu eta gero ohera zoaz. Zure mugikorrarekin, Alaznerekin hitz egiten hasten zara eta mugikorrarekin eskuetan lo geratzen zara.

AMAIERA

7 :

Hirurok sotora joatea erabakitzen duzue, atea irekitzean ez duzue ezer ikusten, den -dena oso ilun dago, Swarowskik kandela bat pizten du. Sotanoan kutxa asko daude, batzuk irekita daude, irekitzean denetarik dago barruan: arropa, lanparak, egunkari zaharrak... Beste aldean soka bat dago zabaiari lotuta eta behean odolezko orban handi bat dago.

Swarowskik hor zer gertatu zen esaten dizue, hori entzun eta gero beldurra zure gorputzetik igotzen hasten da. Alazne eta zu hortik atera nahi duzue,baina, bapatean Swarowskiren kandela itzaltzen da. Biok zer gertatu ote den galdetzen diozue Swarowskiri, berak ez dizue ezer esaten, desagertu egin dela dirudi.

Izkina batera zoazte, ez dakizue zer gertatzen ote den, paso batzuk entzuten dituzue, baina ez duzue ezer ikusten, sotanoan, oraindik ez dago argia. Zaratak desgertzen dira eta den-dena isl isilik geratzen da, Alaznek beldurtuta dagoela esaten dizu belarrira, zuk muxu bat ematen diozu kopetan eta esaten diozu hortik aterako direla.

Bat-batean argia bueltatzen da, ez da Swarowski kandelaren argia baizik sabaian dagoen bonbilla baten argia, Swarowski aurkitzen duzue soka batekin urkatuta, lehen ikusi duzuen soka da eta bere gorputzaren behean odol orbana da. Biok oso urduri jartzen zarete ez dakizuelako nor izan den. Lurrean lokatza dago eta atea erdi irekita dago, hor norbait egon dela konturatzen zarete eta atea irekita dagoenez hortik ateratzen duzue korrika.

Beheko pasiluan lokatz orban berdinak daude, bota batzuen modukoak dira, oinatzak jarraitzen dituzue, lehenengo soilairura eramaten dituzte, ate baten aurrean bukatzen dira, Alaznek esaten dizu ez irekitzeko, baina zuk nor den gizon hori ikusi nahi duzu.

Ate irekitzean ikusten duzu, beste aldean ez dagoela gela bat, lorategira eramaten duela baizik, buru ateratzean gizona ikusten duzu, berarengana zoaz, bidean pala bat hartzen duzu. Bidoi baten atzean ezkutatzen zara, Alazne etxe barruan gelditu da, gizona etxean sartzen da berriro, zu atzetik joaten zara.

Gizona Alaznerengana doa, zuk atzetik zoaz palarekin. Gizonak Alazne aurkitzen du eta hurbiltzen ari denean palarekin ematen diozu buruan. Gizona lurrera erortzen da, zuek korrika hasten zarete eta zuen bizikletak bilatzera zoazte. Etxe horretatik ateratzen zarete, zuen etxera joan nahi duzue.

Etxera joaten istripu bat ikusten duzue, zer gertatu den ikustera. Bi autok talka egin dute, anbulantzia etortzen da eta emakume bat ateratzen dute auto batetik, odolez beteta dago.

Emakumea ikusita negarrez hasten zara, zure ama da, anbulantzian sartzen zarete, ospitalera ailegatzean kirofanora eramaten diote eta azkar-azkar operatzen diote. Ondo jarriko al den galdetzen diozu doktoreari, berak esaten dizu oso gaizki dagoela, baina ondo jarriko dela. Gau horretan Alazneren etxean lo egiten duzu, bakarrik minutu gutxi lo egiten duzu, oso kezkatuta zaudelako.

Goizeko seiretan ospitalera zoazte, zure ama ohe batean dago, hobeto dagoela dirudi, doktoreak esaten dizu aste batean etxean egongo dela, hori entzutean lasaitzen zara. Zure aita amarekin geratzen da eta zuk Alaznerekin zoazte.

AMAIERA

9 :

Lehengo solairura igotzen zarete, han korridore luze bat dago. Alazne , Swarowski doktorea eta zu zuen aurrean laser batzuk ikusten dituzue , orduan, Alazne oso bizkorra denez, lehendabizi pasatzea erabakitzen duzue. Alazne pasa eta gero, zu pasatzen hasten zara. Zu pasatu ondoren, Swarowski doktoreari pasatzea tokatzen zaio. Doktorea armiarma txiki bat lurrean ikusi bezain pronto, korrika hasten da, orduan, laserrekin prakak goitik behera erretzen ditu.

Swarowski doktorea korridorearen erdian botata gelditzen da, erredura larriekin. Doktoreari laguntzen diozu, ia-ia ibili ezin duelako. Doktorea, lurrean botata ikusita, laguntzea erabakitzen duzue. Alazne, gauza batez gogoratzen da, orduan, zu eta Swarowski doktorea, Alazneri begiratzen diozue, bere poltsikotik botikin txiki bat ateratzen duela ikusten duzue. Botikina ireki bezain pronto, benda bat ateratzen du. Doktoreari hankak lotzen dizkio, hala ere, ezin du jarraitu, orduan, hor, korridorearen erdian uzten duzue. Korridoretik, doktorerik gabe bidaia jarraitzea erabakitzen duzue.

Doktorea ikusten ez duzuenean, korridorearen ia-ia erdian, paretetan dauden koadro pila askorekin topatzen zarete. Alazne eta zu, koadroetan norbait ea ezaguna egiten zaizuen, begiratzen hasten zarete. Koadroek begiratzen zaituztela konturatzen zara. Alazneri esaten diozu eta biak koadro guztiak atzean utzi arte korrikan jarraitzen duzue.

Platanoak jaten dituzu. Jan eta gero, jolasten hasten zarete platanoen azalekin, ea nork botatzen dituen urrunago. Alaznek oso urrun botatzea lortzen du eta jolasa moduan Alaznek proposatzen dizu korrika bat egitea ea azala nork hartzen duen lehenago. Korrikaldiaren erdian, gutun misteriotsu bat ikusten duzue. Alazne eta zu, gutuna irekitzen duzue eta irakurtzen duzue. Gutuna oso arraroa dela konturatzen zarete, odolez idatzita dagoelako. Gutunean mantsioan mamuak daudela jartzen du. Gutuna erretzen duzue ez duzutelako sinesten hilobi bat dagoela.

Gutuna erretzen ari zaretenean, Alazne bananako azalareekin irristatzen da, eta jausten denean nahi gabe botoi sekretu bat sakatzen du, botoi horrek gela sekretu batera eramaten zaituzte. Dena ilun dago, ez dago inor, orduan, atea bakarrik ixten da. Zu eta Alazne giltzaperatuak zaudetela pentsatzen duzue, orduan, ihes egiten saiatzen zarete.

Gela sekretu horretatik ihes egitea ezin dela konturatzen zaretenean, zu eta Alazne, gela hori ikertzea erabakitzen duzue.

Ikerketa egiten duzuen bitartean, soinu bat entzuten duzue, orduan, Alaznek bere lepoan zeukan lepokoa desagertu zaiola konturatzen da. Hori gertatu bezain pronto, labana bat lurrera erortzen da. Zuk eta Alaznek, labana hartu, eta, hiltzaileak lurrean utzi dituen odol tanta batzuen aztarnak jarraitzea erabakitzen duzue.

Odol aztarnak bukatu egiten dira justu hiru ateen aurrean, orduan, paretatik mamu bat agertzen zaizue. Zu eta Alazne beldur zaudete eta ihes egiten saiatzen zarete, baina mamua jarraitzen dizue eta ate batean sartzera derrigortzen zaituzte.

Orain zuek erabaki behar duzue, zurezko atean sartu nahi baduzu zoaz 11. orrialdera, metalezko atean sartu nahi baduzu zoaz 31. orrialdera, edo hezurrezko atean sartu nahi baduzu zoaz 27. orrialdera.

11:

Zu eta Alazne zurezko atean sartu zarete. Gela hutsik dago, argitsua da, oso-oso handia,

pasadizo bezalakoa ere bai da. Gela oso arraroa da, koadroz beterik, ia-ia ezin da ikusi zer kolorekoak diren gelako paretak. Gela arraro horretan sartu zarete, ez dagoela irtenbiderik konturatzen zarete, orduan, poliki-poliki eta arretaz ibiltzen hasten zarete.

Koadroak begiratzen hasten zarete, orduan, bertaratzen zarete gehiago eta orduan... koadroaren barruan sartuta zaudetela konturatzen zarete, koadroaren barruan ertzaintza batekin topo egiten duzue, kontuz ibiltzeko eta ia betarik ez duzuela paisai polit hori ikusteko, gainera bostak laurden gutxitan leku zehatz batean egon behar duzuela esaten dizue eta garaiz ez bazaudete iristen, Ikurlinek, (magoa) portala itxiko duela eta ezingo zarete inoiz irten, eta koadro horretako beste pertsonai batzuk izango zaretela.

Ertzainaren aholkuak buruan izanik, paisaia azkar zeharkatzen duzue. Zuk eta Alaznek bi umeekin topo egiten duzue, eta leku bitxi horretan zer demontre egiten duten galdetzen diezue..

-Ni Markos naiz- esaten du ume batek.

-Ni Joel deitzen naiz- esaten du besteak- Baina nola ba ez dakizue hiriaren izena?

-Orduan zuek oraindik ez zarete koadro honetako pertsonaiak ,esaten du Markosek.

Haiekin hitz egin eta gero, konturatzen zarete dena tranpa bat dela ez daudelako bost minutu hortik irteteko, bakarrik minutu bat dago.

Zorte pixkarekin portala irekita egongo dela- pentsatzen duzue. Bai, irekita dago baina ixten ari da. Zu eta Alazne irten zarete, baina, ezustean Ikurlin magua agertzen da eta zuengana hurbiltzen da.

Paretetan dauden koadro guztiak labanak bihurtu dira, Ikurlinek bota dizuen aztikeri baten eraginez, orduan paretak labanaz josita ixten hasten dira. Paretak ixten ari direnean, zu eta Alazne, korrika hasten zarete, orduan bi ate ikusten duzue.

Orain zuek erabaki behar duzue, edo ate batean sartu edo bestean. Ezkerreko atean sartzea erabakitzen baduzu zoaz 13.orrialdera, edo eskuineko atean sartu nahi bazara zoaz 15.orrialdera.

14 :

Ezkerreko atean sartu zarete, zu eta Alazne. Oraindik arnasa hartzen ari zarete eta ez zarete konturatzen ea, non zaudeten. Ezin duzue pentsatu, zergatik, hor zaudeten arrazoian, lako, bakarrik pentsa ahal duzute, ia-ia hiltzen zaretela. Berriro arnasketa edukitzean, oraindik beldurrarekin gorputzan, konturatzen zarete, teilatuan zaudetela, biak teilatuan botata etxe hortako bakarrik dagoen leku polita batez gozatzen. Eguzkiari, eta hodeiei begira, pentsatzen duzue non sartu zareten, zergatik, eta gogoratzen duzueten hiltzeko egon zareten zenbat alditan.

Hori dena pentsatzen, zuen aldetara begiratzen duzue, eta etxeko tximenea, batean gauza distiratsu bat, ikusten duzue. Zu eta Alazne ez duzue ezer nahi jakin horrekin, pentsatzen duzue, beste arazo lodian sartuko zaretelako, baina, zuen lana denez egin behar duzue.

Alazne eta zu, ea zer den gauza distiratsu hori,ikustera beldurrez, zoazte. Gauza arraro hori hartzera poliki-poliki zoazte, igual teilatua apurtzen da eta biak behera erortzen zarete.

Tximiniara ailegatu zarete, baina, topatzen zarete, gauza distiratsu hori, giltza bat dela, gutun batera lotuta dagoela, eta arrautz pila baten inguruan daudenak. Orduan, beldurrez eskua sartu , eta ezer ukitu gabe, giltza eta gutuna ateratzen duzue. Zu eta Alazne, gutuna irakurri, eta esaten du, giltza hori, 008 detektibearen etxearen giltza dela, non misioi hau jarraitzen duenean.

Zu eta Alazne emozionaturik zaudete, giltza aurkitu duzuelako, eta etxe hortik joango zaretelako.Hori ospatzen ari zaretenean tximeneari nahigabe eman, eta arrautz guztiak apurtu. Arrautzetatik ez dira ateratzen txoriak, sugeak baizik, orduan beldurturik biak korrika hasten zarete, eta teilatua, apurtu, eta teilatutik erori.

Erortzen ari zarete eta sorte onez Swaroswki doktorea, behetik pasatzen du , eta zuri, eta Alazneri airean hartu, aurkitu duzuena Swarowski dokoreari eman eta etxe hortatik, 008 detektibearen etxera, joan.

AMAIERA.

16 :

Zu eta Alazne, eskuineko atean, sartu zarete. Ate hau, pasa eta gero, zuen oinetan belarra ikutzen duzue. Belarra, belaunetatik duzue, ez dela inoiz moztu belar hori, ematen du. Belarra ukituz gero, zu eta Alazne, luzko etxea abandonatuko, jardinean zaudetela, konturatzen zarete. Biak konturatzen zarete, jardinean gehiago sartzen zaretenean, belarra askoz handiagoa dela, orduan, belarra lepora ailegatzen dizkizuenean, atzera bueltatzera erabakitzen duzue. Atzera bueltatzen ari zaretenean, belar multzo batek hanketatik, hartzen diezuet, gero lepotik igo, eta ahoa eta buru ia ia osoa belarrez bete zaituzte. Azken momentuan, gogoratzen duzu, zure prakaren azken poltsikoan, Swarowskiren hankak lotzean, botikinaren, artazi, txiki- txikiak duzula, zu, Alazneri, keinuen bidez ateratzeko esaten diozu. Alaznek zuen, atzeko, prakako, poltsikotik, artaziak ateratzen dizu. Belarra, moztu lortzen duzuenean,belarretatik, atera eta berriro leku seguru batean jartzen zarete.

Zu eta Alazne zuen alboetara begiratzen duzue eta hurrunean, podatzeko artaziak, eta belarra mozteko makina ikusten duzue. Haiengana joatea, eta belarra moztea, zerbait ikusteko erabakitzen duzue. Lanarekin hasten zarete, eta ordu bat lan egiten pasa eta gero, zuen lana bukatzen duzue.

Orain dena despejaturik dago, ez dago, ezta belar multzo handi bat, eta dena ikusi ahal da.Belarra zeharkaturik, ikusten da, igerileku bat, baina ez da igerileku normal bat, odolez betetako igerileku bat baizik.

Zu eta Alazne igerilekuan begiratzen, igerilekuaren eskaileretan, gutun bat ikusten duzue. Gutunan jartzen du, misioia jarraitzen duela, 008 detektibearen, etxean jarraitzen duela, baina ezin dela sartu, etxeko, giltza, ez daukazutelako. Momentu horretan, piszinaren fondoan giltza ikusten duzue

Igerilekuan sartu, baina, giltza hartzean , igerilekua ixten da. Orduan, piszinatik atera, eta pentsatzen hasi.Zuri eta Alazneri, bururatzen zaizue, ideia bat. Poltsikotik, ateratako, kordoi bat ateraz, berriro, sartzen zarete, igerilekuan. Giltza hartu, igerilekua itxi, kordoiarekin, nudo bat lotu giltzari, eta berriro utzi, orduan , igerilekua berriro ireki, ateratzen zara, eta hiru zenbatu eta gero, kordoitik bota, eta giltza hartu, igerilekua itxi baino lehen.

Giltzarekin, Swarowski doktoreari bilatzera zoazte, zu eta Alazne, eta dena azaltzen diozue.008 detektibearen etxera zoazte, misioia bukatzeko.

AMAIERA.

18 :

Bigarren solairura joatea erabakitzen duzue. Eskailerak igotzen dituzue, goian , guztia

odol kolorekoa da. Korridoretik zoaztenean poliki-poliki bolatxo arraro batzuk ikusten dituzue. Sahiesten saiatzen zarete baina Alaznek bat zapaltzen du nahigabe. Lehenengotan ez da ezer gertatzen baina bost segundo eta gero likido beltz bat ateratzen da. Toxikoa dela uste duzuenez, korrika hasten zarete. Zoritxarrez, likidoa zuek baino azkarragoa da,laster likidoa zuen hanketatik dagoela ohartzen zarete. Hortik atera nahi duzuenean, ezin duzuela konturatzen zarete. Likidoak poliki-poliki zuen gorputzetatik igotzen da, zuen burura ailegatzen denean lo seko geratzen zarete.

Altxatzean, basoan zaude. Oso ilun dago, bitxiena, baso ilun horretan nola agertu zaren ez dakizula da. Likidoa zure gorputzetik igotzen, da zure azken oroitzapena. Zure ingurura begiratzen duzu Alazneren bila. Ez dago inor, ikaratzen hasten zara. Basoan eremu argitxuago bat dago eta Alazne hor egongo delakoan bertaratzea erabakitzen duzu.Horra iristen zarenean txanogorritxu dirudien neska bat ikusten duzu. Berarengana hurbiltzen zara ea Alazne ikusi duen galdetzeko. Alazneren arrastorik ez, Nerea deitzen dela eta bere amonatxoaren etxera doala azaltzen dizu. Zuk berarekin joateko eskaintzen diozu. Berak irribarre handi batekin baietz esaten dizu. Nerea ibiltzen hasten da eta jarraitzen diozu. Oso neskatxa alaia da, horregatik oso ondo pasatzen duzu berarekin. Denbora bat pasa ondoren, otso handi bat agertzen zaizue. Nerea berarekin berbetan hasten da. Ezin duzu sinetsi, txanogorritxuaren ipunean bezala da. Disimuloz hortik ihez egiten duzu badakizulako otsoak Nerea eta bere amona jango dituela, gainera, Alazneren bila jarraitu behar duzu.

Basoaren barrenean, inguru hostotsuago batera zoaz. Han, txerri bat ikusten duzu. Hiru txerritxoen ipuina da, ez dakizunez zer egin, jokoarekin jarraitzea erabakitzen duzu. Berarengana hurbiltzen zara, txerriak, laztozko etxe bat egiten ari dela esaten dizu eta zure laguntza eskatzen dizu. Zuk baietz esaten diozu. Ahalegin handiak egiten dituzue etxea eraikitzeko otsoak hurbiltzen ari dela eta. Etxea bukatzen duzutenean, otsoak aurkitzen zaituzte, zuek amen batean berriki eraikitako etxean, sartzen zarete. Orduan

otsoak etxeari putz eta putz egiten dio lastozko etxea botatzeko asmoarekin. Laztozko etxea botatzen duenean, ipuinean bezala, hanka egiten duzue. Ailegatzen zarete beste txerriaren etxera, zurezko etxean babestuta dagoena. Handik gutxira otsoa agertzen da. Otsoak berriro putz eta putz egiten hasten da. Zuk dagoeneko badakizu botako duela. Zuk txerriei azken anaiaren etxera joatea gomendatzen diezu, baina zure harridurarako haiek ez daukatela beste anairik esaten dizute. Etxea botatzea lortzen duenean, korrika hasten zarete otsoari izkin egiteko. Ordu erdi baten ostean oso nekatuta zaudete, zorionez, otsoa ez dabil zuen atzetik. Leku horretan, basoa ez da hain hostotsua. erlojuari begiratzen diozu. Hamaika eta erdiak dira eta oraindik Alazne non dagoen ez dakizu. Bi txerritxoak oso pozik daude otsoak jan ez dituelako. Ez dakizu zergatik ipuin horretan ez dagoen hirugarren txerria. Txerriak begiratzen dituzu, txikiak, lodiak eta arrosak. Bat-batean txerriak grisak bihurtzen hasten dira, handitzen, atzapar batzuk ateratzen zaizkie baita mutur luze bat ere. Zer gertatzen zaien galdetzen diezu, ez dago erantzunik. Bere eraldaketarekin jarraitzen dute. Azkenean ez dago txerri pare bat, txerri-otso pare bat baizik. Ihez egiten duzu, txerri-otsoak zure bistatik desagertzen direnean, atsenaldi bat behar duzu. Hor, etzanda gelditzen zara, guztiz nekatuta. Zure begiak minutu batez ixten dituzu. Begiak irekitzen dituzunean txerri-otsoak zure gainean daude, zure azken hatsa botatzeko prestatzen zara. Haien hortzak zure lepoan jartzen dituzte...

Begiak irekitzen dituzu. Ez zaude basoan, luzko etxean baizik, Alazne zure alboan etzanda dago, likidoaren arraztorik ez. Alazne altzatzea erabakitzen duzu, segurazki berak zure pareko amets gaizto batean murgilduta dagoela, likido beltzaren eraginez. Alazne esnatzen denean aurrera egitea erabakitzen duzue jakinda mansio arrunt bat ez dela. Kontu handiz ibiltzen zarete, bolatxo gehiago ez dituzue ikusten pasillotik. Ate asko daude hor, guztiak paretaren kolorekoak. Azken atea bitxiena da. Odol kolorekoa ez da, urre kolorekoa baizik. Alaznerekin eztabaidatu ondoren sartzen zarete. Barruan, bakarrik armairu handi bat dago. Irekitzean desilusio handia hartzen duzue, lanpara zahar bat baino ez dago.

Hiru aukera dauzkazue: Gela hortik atera nahi baduzue joan 40. orrialdera, lanpara igurtzi nahi baduzue joan 3. orrialdera eta etxera joan nahi baduzue joan 20.orrialdera.

21:

Etxea ez zaizue gustatzen, ez dakizu lanpara arrunt bat den edo ez, baina ikustera ez zara gelditu nahi, horregatik, hortik joatea erabakitzen duzue. Etxera joateko, autobusa hartzen duzue. Autobusean, zuek bakarrik zaudete eta oso arraroa egiten zaizu. Hirugarren lerroan esertzen zarete, ez da bidai oso luzea baina hain nekatuta zaudetenez, lotan gelditzen zarete. Astindu baten eraginez esnatzen zara. Autobusa irauli egin du, zure elastikoa odolez estalita dago, zorabiatzen hasten zara. Alazne ere odolez estalita dago, astindu egiten diozu baina ez da esnatzen. Pultsoa begiratzen diozu, bizirik dago. Gidariak ez du hainbeste zorte izan, lurrean hilda dago. Alazne hartzen duzu eta autobusetik ateratzen zarete. Errepide txiki bat baino ez dago, jendearen arrastorik ez. Gidariaren norabidetik jarraitzen zara ibiltzen, Alazne gainean eramaten duzu, Gero eta hurbilago, larri ikusten duzu, mediku batek ez badu laster ikusten seguraski hilko da. Hamar minutu ibili ostean, urrunean herrixka bat ikusten duzu.

Bertaratzen zarenean, konturatzen zara urrutitik ikusten zenuen herria ez dela hain txikia. Herriaren sarreran amonatxo bat dago eta zuek ikustean, korrika laguntza eskaintzera joaten zaizue. Zuen istorioa kontatzen diozue, amonatxoa, Rosario izenekoa bere etxera eramaten zaituzte Alazne sendatu ahal izateko. Alazne sendatzen dagoen bitartean, Rosarioren semeak, te bero bat pasta batzuekin eskaintzen dizkizu. Zuk, oso eskertuta baietz esaten diozu. Ordu laurden baten ostean, Rosario ateratzen da, Alazne ondo dagoela esanez baina konorterik gabe jarraitzen duela. Egun batzuk pasatzen dituzue Rosario eta bere semearen etxean Alazne sendatzen den bitartean, herri oso alaia da, beti jendea dago kaletik.

Egun horietan lagun asko egiten dituzu: Manolo, mutil betaurrekoduna; Leire, neskatxa gotikoa eta Manu, mutil abenturaduna. Oso talde arraroa egiten duzue, zuri bost axola ematen dizu. Egun batean, Manuk gauean herriko hilerrira joatea proposatzen dizue. Manolok ez du nahi, besteek aldiz onartzen duzue Manuren proposamena. Gauerako gauzak prestatzen dituzue. Argizari bat, bokatak eta ur botila bat. Hamarretan egin

duzue hitzordua herriko plazan. Guztiok zaudetenean hilerrirako bidea hartzen duzue. ilargi bete dago, horregatik, ez dago hain ilun. Etxe guztiak giltzez itxita daude, ez dakizu zergatik, baina herri horretan delikuentziarik ez dago.

Kanposantuko atea oso altua da, grisa eta herdailduta dago. Ahalegin handiekin atea igotzen duzue. Beste aldean, guztia ilunago dago. Oso gau polita pasatzen duzue, bokatak afaltzen dituzue, beldurrezko istorioak elkarri kontatzen dizkiozue... Hamabiak izango dira, gauzak biltzen dituzue eta martxan jartzen zarete. Hilerriaren erditik zoaztenean elizako erlojuak hamabiak direla adierazten du. Momentu horretan hilobiak mugitzen hasten dira, esku batzuk ateratzen dira. Paralizatuta gelditzen zara, zombiak dira. Zombiak hilobietatik atera direnean, korrika hasten zara zure lagunekin batera. Azkarrena zara, horregatik zure lagunak aurreratzen dituzu. Ia ia kanposantuko sarrera zaudenean oihu bat entzuten duzu. Zure burua garrasia entzun duzun lekura biratzen duzu. Zonbi batek Manu harrapatu du. Pentsatu gabe berari laguntzera zoaz. Zonbiak Alazneren besoa hartu du, zuk bere beste besotik tiratzen duzu. Zonbiak Manu askatzea lortu duzu baina zonbiak Manuren besoari hozka egin dio. Manu zombi bihurtzen da. Manolo, Leire eta hirurok hilerritik hanka egiten duzue. Zu besteak nola dauden ikusi gabe Rosarioren etxera zoaz Alazneri guztia kontatzera. Alazneri guztia kontatzerakoan negarrez hasten zara. Hilerrira joan ez bazinate Manu bizirik jarraituko zen. min handia duzu zure bihotzena eta erabakitzen duzu lagunak berriro ez ikustea . Herria ez da lehen bezain polita. Astebete barru Alazne ia guztiz sendatuta egongo da.

Alazne guztiz sendatuta dagoenean, joatea erabakitzen duzue. Zuen hiria ez dago oso urrun hortik, hiru edo lau kilometrotara besterik ez. Zuen gauzak hartzen dituzue, Rosario eta bere semea agurtzen dituzue eta martxan jartzen zarete. Pena asko ematen dizue herritik joatea baina Rosariori egunen batean itzuliko zaretela esan diozu. Bi bide daude etxera joateko. Bat luzea baina ziurra da, bestea, motzagoa baina arriskutzuagoa.

Lehenengo bidetik joan nahi baduzu joan 23. orrialdera, bigarren bidetik joan nahi baduzu joan 25. orrialdera.

24:

Bigarren bidetik joatea erabakitzen duzue. Badakizu lehenengo bidea seguruagoa dela baina askoz luzeagoa ere. Jendeak uste duen baino arrisku gutxiagoko errepidea izango dela uste duzue, horregatik erabakitzen duzue ibilbide horretatik joatea. Guztia zuhaitzez estalita dago. Bide izugarri polita da, ez duzu ulertzen bide horren arriskuak nondik etor daitezkeen. Bat- batean basoa iluntzen da. Zuhaitzak itxuraldatzen dira eta beldurrezko itxura hartzen dute, soinu arraroak entzuten dira. Beste bidetik joan nahi duzue baina zuhaitzek irtenbidea izten dizuete. Pasatzen utziko ez zaituztela badakizu, horregatik bide beldurgarri horretatik ibiltzen jarraitzen duzue. harkaitzez beteriko zeharbide batetik igaro behar duzue, pauso bat ematen dudanean sekulako beroa sentitzen duzu oinetan, hurrengo pausoan berriz, hotza eta hurrengoan, berriro beroa. Lurrera begiratzen duzu. Arroka bakoitzak tenperatura desberdina du; edo hotza edo beroa. Zuen oinak erretzen hasten dira eta arroka handi batera salto egiten duzue. Hasieran freskoa sentitzen duzue, segundo batzuk pasata, hotz fresko hura hotz glaziar batean eraldatzen da, ia-ia jasaezina da, ordu erdi horrela pasatzen da, bide osoa horrela izango dela usten duzuenean, arrokak bukatzen dira. Bost minutuko geldialditxo bat egitea erabakitzen duzue.

Soinu arraroak entzuten dituzu, Alazneri esaten diozu. Berak ere entzun dituela erantzuten dizu. Erleak egiten duten soinu bezalakoa da, gero eta gertuago dago. Soinua zerk eragiten duen dakizuenean hitzik gabe gelditzen zarete. Erle bat da, bai, baina itzela!. Bi metroko luzera edukiko du!

- Hemendik alde egin behar dugu- esaten diozu Alazneri ohiu egiten diozu zure lagunari

- Egia da, azkar hartu motxila! erantzuten dizu berak.

Korrika eta korrika egiten duzue baina erleak nekatu barik jarraitzen dizue eta azkenean harrapatzen zaituzte. jateko asmoarekin gerturatzen zaizuenean, soinu bat entzuten du, askatzen zaituzte eta hegan eginda ospa egiten du. Lasaitu ederra hartzen duzue eta amets gaizto baten murgilduta zaudetela pentsatzen duzue, orduan atximur bat egiten diozu besoan. Baso horretan jarraitzen duzu.

Ia gaua denez akanpatzea hoberena izango dela pentsatzen duzue. Dendak prestatzen duzue, Rosariok eman dizkizuen galletak jaten dituzue eta lo sakuetan sartzen zarete lo egiteko asmoz. egunean gertatu zaizuena agertzen zaizu ametsetan. Esnatzean, ez zaude dendan. Poste batean zure eskuak eta zure hankak lotuta daude. Zure ingurunera begiratzen duzu. Bakarrik zaudete, ez dakizu nork lotu zaituzten. Bost minutu pasa eta gero inoiz ikusi ez duzun norbait dator zuregana. Lotu zaituztena dela uste duzu.

- Zergatik zeunden nire lurretan?- galdetzen dizu

- Barkatu, ez nekien zure lurrak zirela- erantzuten diozu

- Grrrrrr etsaiak zinetela uste nuen- esaten dizu

- Joan gaitezke hemendik?

- askatzearen truke zer emango didazue?

- Ez daukagu ezer

- Lo sakuak ematen badizkiguzue alde egiten utziko dizuet.

Lo sakuak eman ondoren bidearekin jarraitzen duzue, gutxi falta zaizue. Orduak ibiltzen pasa eta gero otso baten ulua entzuten duzue. Buelta ematen duzuenean otso itzel bat dago zuen atzean. Ihes egin nahi duzue baina otsoa azkarragoa da eta kots egiten dizue, gero hanka egiten du hortik. Kots egin dizuen lekuan ilea agertzen hasten zaizue. Handik gutxira zuen azala ilez beterik dago: otso handi bezalakoak zarete baina pentsatzeko gaitasuna daukazue. Egoera horretan ezin zarete etxera itzuli.

Bost hilabete pasa dira, basoan bizi zarete. Zuen bezalako bost lagun egin dituzue. Gauetan animalia txikiak ehizatu behar dituzue. Ez da zuek espero zenuten bizitza baina konformatu behar duzue.Dena den, egoera berria bere alde onak badauzka, orain sekulako indarra daukazue eta zentzumenak oso garatuak dituzue.

AMAIERA

25:

Abentura gehiegi pasatu dituzue dagoeneko, oso nekatuta zaudete, hori dela eta bide segurura jotzen duzue. Aukeratutako bidea, segurtasunez aldetik aurrenez pentsatzen zenuten bezain segurua da. Aste baten ondotik hiri baten lehendabiziko etxeak ikusten dituzue. Oso pozik zaudete baina zuen poza gutxi irauten du; hori ez da zuen hiria. Hiria zuen hiria baino hiru aldiz handiagoa da eta askoz politagoa ere. Poliziarengana zoazte ea non zaudeten galdetzera. Polizia agentea garaia eta potoloa da. Poliziak Nomias-en zaudetela esaten dizue.

- Badakizu Villa Town non dagoen?- galdetzen diozu

- Leku hori existitzen badu hemendik gertu ez dago

- Baina..- esaten du Alaznek

- Hemendik gertu aterpetxe bat dago. Lehenengo ezkerrerantz jo behar duzue, kale bat pasa ondoren eskuinerantz jo eta etxe handi baten ondoan dago.

- Hiri hori aurkitzen dudanean deituko zaituztet eta hara eramango zaituztet

- Eskerrik asko

Poliziak esan duen bezala aterpetxera zoazte. Han mantak eta burkoak ematen dizkizuete. Bi aste pasatzen dira eta hirugarren astean poliziak deitzen dizue zuen hiria non dagoen badakiela esanez. Oso pozik zaudete, ia bi hilabete pasa dituzue etxetik kanpo, gogo handia duzue etxera berriro joateko. Poliziarekin zoazte, hegazkinez bi ordura dago Villa Town. Billeteak ematen dizkizue eta aireportura eramaten zaituzte. Horko aireportua ez da oso handia eta oso argitsua da. Jende asko dago presaka leku batetik bestera hegazkina galdu ez dezan. Zuen hegazkina aireratzeko bi ordu falta dira oraindik, ez duzue bazkaldu, horregatik kafetegira zoazte zerbait jatera. Bazkaldu ondoren kioskora zoazte aldizkari bat erostera. Ontziratzeko ordua denean zuen leihatilara zoazte maletak fakturatzera.

Hegazkina ez da handiegia. Kapitainak segurtasun uhala jartzeko eskatzen dizue baita mobilak itzaltzeko ere. Lehenengo bi orduak lasaiak pasatzen dira. Hirugarren orduan turbulentziak hasten dira. Kapitainak ez dela ezer gertatzen esaten dizue baina hegazkinak buelta osoa ematen duenean eta lurrerantz abiatzen hasten denean gezurretan dabiltzala susmatzen duzue. Hegazkina itsasoan erortzen da, zuk ez itotzearren ahalegin handiak egiten dituzu, azkenean zure helburua lortzen duzu, bizirautea. Ez dakizu zenbat denbora pasatzen duzun uretan guarda kostazainek zu salbatu arte. Lurrera eramaten zaituzte, hor, toalla bat txokolate bero batekin ematen dizute. Batzuk bizirik atera dira, baina haien artean Alazne ez da agertzen. kostazainek beste guztiak hil direla esaten dutenean konturatzen zara Alazne ez dela itzuliko, ez duzula berriro ikusiko, eta lur jota gelditzen zara.

AMAIERA

28 :

Hezurrezko atea aukeratzen duzue. Atea irekitzen saiatzen zarete baina ez da mugitzen, berriz ere saiatzen zarete, baina oraindik ez da ezta pixka bat mugitu ere egin, biek batera bultzatzen duzue, orain irekitzenan soinu beldurgarri bat ateratzen den bitartean pausoak entzuten dituzue, korrika sartzen zarete atetik , atea izten duzue soinu gutxien egiten. Ateari pegatuta geratzen zarete pausadak entzuten, “non dauden umeak” entzuten duzu ,gero berriz ere pausadak ,urrunago entzuten dira ,bapatean oihu bat entzuten duzue ,emakume batena dela suposatzen duzue, oso beldurtuta zaudete, denbora pasaten da ,jadanik ez dira entzuten pausoak, ez dakizue zer egin ,denbora pixka bat geratzen zarete atean itsatsita .

Barruan ez da ezer ikusten dena ilun-ilun dago bat batean argi txiki bat pizten da, Alaznek oihu egiten du, bera begiratzen dionari begiratzen diozu, ez duzu oso ondo ikusten, gero argi handiagoa egiten da, harrituta geratzen zara; korridore bat dago ,korridorearen amaieran zurezko ate bat dago marrazki askorekin ,atearen erdian ikusi al da kalabera bat koro batekin, atearen marrazki guztien begiak mugitzen dira,zuri begiratzen ari direla dirudi.

-ai ene?¡-esaten du Alaznek,esaldi hori gela osoan zehar errebotatzen du zuei beldurtzen

-ez daukat ezta ideia txikienarik ere- erantzuten duzu, atearena ez da harrigarriena...

korridore osoa kalaberaz egina dago, tamaina guztien kalaberak daude, denak oriak daude denboragatik ,ez daude bakarrik kalaberak ere daude eskeketoak, zorua hezurrez egina dago.Alazne kalabera batengana hurbiltzen da, zorutik esku bat ateratzen da Alazneri oinatik hartzen, Alazne jausten da lurrera, bapatean eskuak txaloka daudela konturatzen zarete gero berriz ere dena geldi geratzen da ezer gertatu balitz, Alazneri altxatzen laguntzen diozu berriz ere pauso batzuk entzuten dituzue.

Lurrean aginte bat aurkitzen duzue botoi batean ateak jartzen du beste batean odola ,botoi asko daude agintean ,denak kolore, formak edo izen arraroarekin , atzekaldean argazki oso zahar bat dago, bertan gizon bat neska batekin agertzen da , barre bat entzuten duzue jarraitua estul batzuetatik jarraitua, barrearen jabea bilatzen hasten zararete ,ez dago inor korridorean zuek ezik orduan Alazne lehenengo kalaberara biratzen da ,kalabera hori barrezka ari da. Orduan kalabera barre oso esajeratuta egiten hasten da ,beste kalaberak ere barre egiten hasten dira ,beste kalabera batzuk alde egiteko esaten hasten dira ,besteak jarraitzeko esaten dute haien ahots zakarrarekin.

bi gauza egin dezakezue : alde egitea erabakitzen baduzu zoaz 29. orrialdera edo jarraitzea erabakitzen baduzu zoaz 31. orrialdera

30:

Agintearen botoi guztiak sakatzen dituzu batzuetan golpeak, pausoak, oihuak entzuten dira, hori entzun ondoren ez da ezer gehiago entzuten edo gertatzen, gehiago itxaroten duzu, ezer, poltsikoan gordetzen duzu ez galtzeko, sartu zareten aterantz zoazte ,kalaberak oihuka hasten dira, batzuk esaten dute:

-Ez duzue irtenbiderik!-

-Okerrena gertatzear dago!-

-Betiko geratuko zarete etxe madarikatu honetan!-

Atea ez da irekitzen, biak bultzatzen duzue ,oraindik ez da ezer gertatzen, Alazneri eskatzen diozu atzean zer gertatzen ari den begiratzeko zu atea irekitzen saiatzen zaren bitartean ,amaieran dagoen atea hurbiltzen ari dela esaten dizu, zuk ere begiratzen duzu ,arrazoia dauka atea zuengana hurbiltzen da, ibilbidearen erdian gelditzen da, atearen erdian dagoen kalabera kolorez aldatzen ari da ,aterantz egiten duzu ,korrika zoaz atearengana ,behera botatzeko nahian, oraingoan pixka bat mugitu da ,oraindik ez da irekitzen, berriro korrika zoaz aterantz, ez da berriro mugitzen.

Beste irteera bat bilatzeko eskatzen diozu Alazneri ,ez dago beste irteerarik amaierako atea kontatu gabe ,alde guztiak ukitzen hasten zara botoi bat bilatzen, hezur bat hartzen duzu, hormari golpeak ematen hasten zara horma botatzeko asmoz, hezurra apurtzen da, beste bat hartzen duzu, Alazne zu imitatzen hasi da, kalaberak apurtzen dira, Alaznek hezurra lurrean uzten du, kalaberak kentzen hasten da, kalaberak kentzean bakarrik lortzen du gainean dauden kalaberak erortzea, ez dago ezer kalaberen atzetik, orduan agintea hartzen duzu bertan atea irekitzeko botoi bat dagoela pentsatzen, botoi laranja bat dago behean atea jartzen du, botoi hori bultzatzen duzu, diruri ez dela ezer gertatu, sartu zareten aterantz zoaz, bultzatzen duzu, jarraitzen du mugitu gabe.

Konturatzen zara agian atera zitezkeen amaieran dagoen atetik , Alazneri esaten diozu, berak esaten dizu ezinezkoa dela ,zergatik galdetzeko asmoa duzu, bapatean golpe erraldoia entzuten duzu , amaierako ateari begiratzen diozuenan konturatzen zara desagertu egin dela; orain kalabera egindako horma bat dago, zoaz begiratzera, bertan ez dago atearen ezta pistarik txikienarik ere ,orduan lurrikara bat sumatzen duzue, lurrera botatzen zarete, kalaberak jausten dira ,hormetan geratzen diren kalaberak altuago oihukatzen hasten dira, eskeletoak haien lekutik altzatzen dira, kalaberak ere mugitzen ari dira ezezkoa egiten.Berriro ere atea bultzatzen duzu, mugitu gabe jarraitzen du, dena bueltak ematen hasten da. Eskeletoak zuengana doaz ,ezin duzue ihes egin, alde guztietan daude.

AMAIERA

31:

Jarraitzea erabakitzen duzue. Lurrikara txiki bat dago, agintea lurrera erotzen zaizu. orduan sartu zareten atetik gizon bat sartzen da, gizon oso zaharra da, altua ,ikusten da begi bat falta zaiola. Gizona agintea ikustean esaten du:

-Nire agintea bilatzen ari nengoen.- Agintea hartzen du - Dr. Swarowski naiz, lehenago ailegatu nahi nintzen baina ezin izan dut, barkatu-

-Ni nonbait ikusi zaitut -Esaten du Alazne

-Agian aginearen atzekaldean dagoen argazkiak- esaten du irribarre handi batekin

Momentu hartan kalaberak oihukatzen hasten dira.

-Azkar! Sartu amaieran dagoen atean!-Ohiukatzen du gizona

Denak korrika zoazte aterantz. Dr. Swarowski atearen erdian dagoen kalaberaren begiak ikutzen ditu, atea pixka bat bultzatzen du, atea irekitzen da. Sartzen zaretenean Dr. Swarowskik esaten dizue:

-Mansio hau programatuta dago bisitariak izutzeko, aurkitu zenuten agintearekin kontrolatzen da, ikusi duzuen dena gezurrezkoa da -

-Ni agintearen botoi guztiak pultzatu ditudanean ez da ezer gertatu. Galdera bat, dena gezurrezkoa bada zergatik ihez egin dugu kalaberak ohiuka hasi direnean?- Esaten duzu.

-Agintearena; batzuetan ez du funtzionatzen ,ihez egieatri buruzkoa; irreala izan arren benetako arriskua dute, pertsona bat hiltzeko gaitasuna dute- Azaltzen dizue

-Zergatik egin nahi duzu halako gauza bat?- Galdetzen du Alazne

-Oso galdera ona, egiten dut nik, nire etxea eta nire emaztearen gauzak babesteko - aginearen argazkia erakusten dizue- argazki honetan nire emaztearekin agertzen naiz, berarekin atera naizen azken argazkian izan da. Argazki hori atera genuen egunean gertatu zen; goizean lan egitera joan nintzen, nire emaztea etxean bakarrik geratu zen, garai horretan oraindik ez zeukan orain daukan segurtasun sistema, kanpoan nengoen bitartean norbait etxean sartu zen, nire emaztea bortxatu eta hil egin zuen, horregatik segurtasun sistema hau egin nuen-

-Asko sentitzen dugu, benetan- esaten duzue Alaznek eta zu batera

-Beno zuen etxera bueltatu naiko duzue ,ezta? Irteera erakutziko dizuet-

Mansioiatik atera zarete, bizikleta hartzen duzue etxera bueltatzeko nahian.

AMAIERA

33 :

Lehengo solairuko korridorean zaude. Oso urduri zaude, zer atea aukeratu ez dakizulako Alaznerekin. Azkenean denbora bat pasa eta gero, metalezko atean sartzea aukeratzen duzue. Orduan, Alazneri kanpoan itxoiteko esaten diozu, fantasma ihes egin duelako. Atea zabaltzeko momentua dela erabakitzen duzu, orduan atea eskuarekin jotzen duzu. Ez du inork atea irekitzen, oso urduri zaude. Inor ez dagoela uste duzunez, metalezko atea zabaltzen duzu isiltasun osoz. Gela batera sartzen zara, non argia itzalita dago, orduan bueltatu behar zara, Alazneren kandela hartzeko.

Alazne, kanpoan itxoiten ari dela, kandela ematen dizu, eta pausoak entzun dituela esaten dizu. Zuk, zerbait pasatzen bada zuri deitzeko esaten diozu. Orduan berriro gelara sartuko zara. Eskutokia zabaltzen ahalegintzen zara, atea ezin dela irekitzen ohartzen zara. Atea giltzarekin, norbait itxi du, orduan ezin zarete gelan sartu. Mantsioi abandonatuaren sarrerara itzultzen zarete, baina mantsioitik ihes egitean, sarreraren atean giltza batzuk ikusten dituzu. Giltzak hartzen dituzue, bi giltza daude, bata metalezko atearena eta bestean ez du ezer jartzen. Berriro metalezko atea zabaltzera zoazte. Giltza sartzen duzu, orain bai irekitzen da atea, orduan Alazneri atea zaintzeko esaten diozu.

Gelan, kandelarekin sartzean, oso handia dela ikusten duzu. Bat batean kandelarekin gela argiztatzen duzu, orduan Dr. Swarowski ikusten duzu bi pitbullekin. Dr. Swarowski gezurra esan zitzaizuen, bera da mantsioaren jabe eta gaiztoa. Dr. Swarowski oso zaharra dela ikusten duzu, beltzez jantzita dago eta garatxo asko ditu aurpegian, oso beldurgarria dirudi. Dr. Swarowski zu ikustean, gelan dagoen ate batetik korrika ihes egiten du. Gelatik lehengo solairuko korridorera zoaz, Alazne ohartaratzeko. Alazneri zerbait entzuten badu, oihukatzeko zu jabetzeko esaten diozu. Dr Swarowskiren bila zoaz. Doktorea joan den atetik zoaz, orduan beldurtuta zoaz. Atea irekitzea asko kostatzen zaizu, azkenean esfortzu handia eginez, atea irekitzea lortzen duzu.

Orain pasadizo batera sartu zara, orduan atearen atzean begiratzen duzu eta burdina aurkitzen duzu, orduan imaginatzen duzu Dr. Swarowski jarri dituela zu ez sartzeko.

Bidearekin jarraitzen duzu. Odol tantak sabaitik erortzen dira eta ate bat ixten entzuten duzu. Aurretik saguzarrak ikusten dituzu, baina kandelarekin argiztatzean saguzarrak zuregana etortzen ari direla ikusten duzu, orduan paretan dauden laztargiak hartzen dituzu eta sua ematen diozu saguzarrei. Aurrera jarraitzen duzu, baina bat batean atzetik norbait ukitzen dizu, buelta ematen duzu eta... Pertsona bat ikusten duzu, aurpegia estaliz txano beltz batekin jantzita. Beldurtzen zara asko, orduan korrika egiten hasten zara, baina pertsona hori txanoa kentzerakoan, Alazneren aurpegia ikusten duzu. Galdetzen diozu zer gertatu den, orduan berak, soinu arraro batzuk entzun dituela eta beldurtu dela esaten dizu. Hitz egiten ari zareten bitartean, laztargia erortzen zaizu, orduan argirik gabe geratzen zarete. Metalezko atearen gelara joatea erabakitzen duzue, Dr. Swarowski bistatik galdu duzuelako. Gelan agertzen zara, baina Alazne desagertu da. Gelan begiratzen geratzen zara.

Gelan hainbat mahai, ahulki eta armairu daude, baita beste ate bat. Leku guztietatik ondo begiratzen duzu , ea edonor dagoen ikusteko. Ez duzu inor ikusten, orduan, armairuetan begiratzea erabakitzen duzu. Armairuak irekitzen dituzu, eta bat batean armariuan, pertsona bat aurkitzen duzu, Peio izenekoa. Erdi hilda zegoen, kate batez lotuta, ahoa estaliz, etab. Galdetzen diozu zer gertatu den, orduan berak, Dr. Swarowski harrapatu dietela berari eta bere lagunei esaten dizu, ere bai, bere lagunek, ondoko gelan daudela esaten dizu. Hori entzun bezain pronto, gelan dagoen beste atea ausartasunez irekitzen duzu. Orduan hor ikusten dituzu Peioren lagunak.

Batzuk ez dute bizirik iraun, besteak ordez bai, baina oso gaixorik. Gela horretan mahai bat aurkitzen duzu, han kolore guztietako giltzak daude. Orduan konturatzen zara Peioren lagunak kate batez lotuta daudela. Giltzak hartzen dituzu eta hasten zara bakoitzarekin frogatzen ea askatzen lortzen den. Baina bost minutu geroago oraindik frogatzen ari zara, orduan desesperatzen zara. Orduan atseden bat hartzea erabakitzen duzu. Lasaitzen ari zaren bitartean amesgaiztoak eukitzen dituzu. Bat batean esnatzen zara eta Alazneren oihuak entzuten dituzu laguntza eskatzen.

Alazneren bila joatea erabakitzen baduzu zoaz 36. orrialdera, beste aldetik, giltzekin frogatzen jarraitzen nahi baduzu zoaz 38. orrialdera.

36 :

Alazneren bila joatea erabakitzen duzu. Oso preokupatuta zaude, Alazneri zerbait pasa ez dadion. Berriro joan zaren atetik abiatzen zara, atea irekitzen duzu orduan pasadizora ateratzen zara, bat batean atea ixten da. Atea begiratzen duzu eta Dr. Swarowskiren pitbull bat hilda ikusten duzu, hainbat zaurirekin odoljariatzen. Oso beldurtuta zaude zer gertatu den ez dakizulako. Berriro Alazneren oihuak entzuten dituzu, hamar minutu pasatzen dira, eta ez daukazu Alazneren albisteak.

Hormaren kontra jartzen zara nekatuta zaudelako, bat batean, hormaren zerbait jo duzu eta tranpol batetik erortzen zara. Gela ilun batean zaude, hainbat hilobi daude batzuk harrizkoak eta besteak zurezkoak. Zebaitekin jauzten zara, orduan zarata asko ateratzen duzu. Bat batean harrizko hilobietatik momia batzuk ateratzen dira eta zurezkoetatik hainbat banpiro agertzen dira, zurengan joaten dira korrika, orduan, banpiroek harrapatzen dizute, ahulki batean esertzen zara, baina lotuta zaude, ezin zara askatu, orduan oihukatzen duzu. Zure onerantz momiek eta banpiroek hilobietara sartu dira. Peiok entzun dizu, orduan korrika hasten da zu askatzeko baina ez dizu aurkitzen, orduan, aurrera jarraitzen du eta argizari baten alboan Alazneren lepokoa ikusten du apurtuta. Ez daki zer egin, bat batean zure ahotsa entzuten du.

- Lagundu mesedez, hormaren kontra jarri eta ni nagoen gelara sartu - esaten duzu.

Peiok entzun dizula, urratsak jarraitzen ditu, orduan tranpoletik erortzen da. Zuri ikusten zaizu lotuta, orduan bere motxila irekitzen du, labana atera eta askatzen dizu. Orain arazo bat dago, ez dakizue nola ailegatu lehen egon zareten pasadizora. Peiok soka batekin igotzea erabakitzen du, baina ez daukazue sokarik. Bat batean hilobietara begiratzen duzu, eta hilobi bat irekita ikusten duzu. Hilobi hori begiratzera zoaz, orduan barruan zaku handi bat ikusten duzu, zaku barruan begiratzen duzu, ea zerbait dagoen.

Ezin duzu sinetsi, soka luze bat dago!!! Soka hartzen duzue, orduan igotzen hasten zarete. Gora ailegatzean, psadizoan agertzen zarete berriro.

Eserleku bat ikusten duzue, eserlekuan Alazneren belarritakoak ikusten dituzu, benetazko belarri batekin. Ez duzu nahi txarrena pentsatzea, baina belarritik jauzitako odola ikustean, zorobiatzen zarete eta lo geratzen zarete. Ametsetan zaude, ametsan, Dr. Swarowski ikusi duzu, orduan berak Peio harrapatu du. Bat batean esnatzen zara, zure albora begiratzen duzu, baina ez dago Peio. Orduan pentsatzen duzu Dr. Swarowskik harrapatu duela. Alfertzen zara, orduan pentsatzen duzu ezinezkoa dela Alazne eta Peio berreskuratzea. Mantsioitik ihes egitea hoberena dela pentsatzen duzu, orduan mantsioaren sarrerara zoaz alde egiteko.

Bat batean atzetik Peio dator zuregana korrika, Peiok Dr. Swarowski ikusi duela, orduan jarraitu duela esaten dizu, baina bistatik galdu duela, horregatik zuri abisatzera dator.

Berriro Alazneren oihuak entzuten dituzu, orain oso gertu daude. Ate bat ikusten duzu non “ presoen logela “ ipintzen du, orduan gela horretan sartzea erabakitzen duzue. Atea irekitzen duzue, orduan ikusten duzue logela horrek armairu batzuk baita ohe bat dituela. Armairuetan begiratzen duzue, baina ez dago inor. Bat batean Peiok ohe azpian begiratzea esaten dizu. Zu ohe azpian begiratu eta... Hor zagoen Alazne!!! Oheari lotuta, orduan Peioren labanarekin askatzen duzue. Korrika ihes egitera zoazte. Lortu duzue, baina Peio mantsioian geratu nahi du bere lagunak berreskuratzeko, orduan agurtzen zarete.

- Agur Peio, espero dut berriro ikustea, sorte on - esaten diozu.

- Agur lagun maiteak, laster ikusiko gara herrian - erantzuten du Peiok.

Orduan Alazne eta zuk ezerez esatea adozten duzue, ezta bueltatzea inoiz.

AMAIERA

38:

Peioren lagunak askatzea erabakitzen duzu, orduan giltzekin frogatzen jarraitzen duzu. Gizon baten ahotsa entzuten duzu oso gertu. Ez dakizu zer egin, orduan gizonak atea ireki baino lehen, lehen egon zaren gelako armairuetan izkutatzen zara. Gizonari aurpegia ikusten diozu, hainbat orbain du, baita zimur asko. Dr. Swarowski da. Bere giltzak hartzera dator, baina ez ditu ikusten berriro joaten da. Orduan aprobetxatzen zara, zure onerantz giltzarekin asmatzen duzu eta Peioren lagunak eta Peio askatzen dituzu. Orduan Peiok eskertzen dizu:

- Eskerrik asko guztiagatik, espero dut zure laguna berreskuratzea- esaten dizu.

- Agur, oso gustora egon naiz zurekin hizketan- erantzuten diozu.

Orduan Peiok bere lagunekin doa irteerara joateko. Zuk orain Alazneren bila zoaz. Baina eskailera batzuk igotzean, 2. solairura igotzeko, Alazneren gorputza ikusten duzu odolez betea eta urkatuta. Negarrez hasten zara, orduan zure etxera bueltatzeko asmoarekin zaude. Irteerara zoazte bitartean Alazneren gurasoei zer esatea pentsatzen duzu. Bat batean, Dr. Swarowski ikusten duzu berriro, orduan jarraitzen diozu. Dr. Swarowski 2. solairuko gela batean sartzen da. Berak zu baino azkarragoa den atea ixten du, orduan ezin zara sartu. Bat batean hormetatik ahots bat entzuten da, hau esaten duena:

“ Egun on, Dr. Swarowskiren ofizinan sartu nahi baduzu, pasahitza esan. Pasahitza ahaztu baduzu bi asmakizun hauei ondo erantzun behar diezu”

Orduan zuk pasahitza ahaztu duzula esaten duzu gelan sartzeko. Ahotsak esaten du:

“ Oso ondo lehenengo asmakizuna esango dizut. Non gordetzen ditu doktoreak giltzak?

Orduan zuk badakizunez lehengo asmakizuna ondo erantzuten duzu eta 2. galdera erantzun baino lehen, atea ez dakizu zergatik irekitzen den. Hor Dr. Swarowski ikusten duzu, orduan, Alazne hil du, pentsatu barik, Doktorea sutara bultzatzen duzu, orduan hiltzen da.

Orain bai zaude pozik, baina Alazneri zer gertatu zaion burutik kendu ezinean. Alazneren balio handiko objektuak hartzen dituzu eta mantsioitik ihes egitera zoaz.

Eskailerak jaisten ari zaretenean, Alazneren bitxi bat erortzen zaizu, orduan uzkurtzen zarenean bitxia hartzeko, jausten zara eskaileretatik buruz behera. Zauri oso handia egiten duzu, orduan odoljarioa gelditzeko kamiseta bat jartzen duzu buruan. Baina zorobiatzen hasten zara eta adimena galtzen duzu.

Ordu bat eta gero pitbullak baita banpiroek zure gorputza jaten hasten dira, orduan hor abentura eta esperientzia txar horretan Alazne eta zu hiltzen zarete.

AMAIERA

40: ARGUMENTUA

Lanparen gelan zaudete, gela hori bibrazio txarrak ematen dizu, orduan gela hortatik alde egitea erabakitzen duzue. Ihez egiterakoan gela hortatik, korridorearen azkken partean lau zombi agertzen zaizuete. Zombiek ikusten zaituztete, ez dakizue zer egin. Zombiak oso motelak dira, beraz, denbora daukazu Alaznerekin urrun joateko.

Eskuetatik hartzen duzu Alazne alde egiteko. Alazne izkutatzeko esaten dizu baina zu ezetz esaten diozu oso arriskutzua delako. Korrika egiten hasten zarete, irteerara iristeko. Zu zombiak despistatzen ari zaren bitartean Alazne lehengo solairura doa. Gela batean sartzen zara zombiak despistatzeko, orduan zombiak bistatik galdu zaituzte.

Bi aukera dituzu: Alazneren bila joatea erabakitzen baduzu zoaz 41. orrialdera edo zuk zure bidetik jarraitzea erabakitzen baduzu zoaz 42. orrialdera.

41: ARGUMENTUA

1. solairuan zaude zu bakarrik, Alazneren bila joatea erabakitzen duzu. Alazne ere zure bila dator, orduan “Alazne” zuk bera aurkitzeko hormetan paper batzuk jarri ditu non jartzen du tinta gorriz, hau da odolez;

“ Alazne naiz, aurkitu baduzu paper hau, horrek esan nahi du 2. solairuan nagoela”

Zuk papera aurkitu duzula, 2. solairura abiatzen zara. Baina arazoak!! Beste paper bat aurkitzen duzu non jartzen du: “ Paper hau irakurri baduzu, horrek esan nahi du zure lagunari harrapatu dugula” eta banpiroek sinatu dute.

Bat batean Alazneren ahotsa entzuten duzu, 1. solairutik datoz. Dena banpiroen tranpa zu harrapatzeko bat zen, Alazne irteeran itxoiten ari zelako zu etorri arte. Orduan ihes egiten duzue.

AMAIERA

42: ARGUMENTUA

Zure bidea jarraitzen duzu, orain 2. solairuko gela batean zaude. Zuk bakarrik ihes egitea nahi duzu, orduan gelatik irtetzen zara. Baina zure aurrean Swarowski doktoreak dago, orduan zurekin eramaten zaitu. Mantsioia oso handia dela ikusten duzu. Dr. Swarowskiren ofizinan zaude orain. Bidean Alaznerekin topo egiten duzue, orduan Dr. Swarowskik ere harrapatzen du eta zurekin eramaten dio.

Swarowskik oso gaiztoa dirudi, baina zuri bost axola eta txantxa egiten hasten zara. Azkenean Swarowski doktoreak zuekin haserretzen da, orduan leihotik botatzen dizuete. Hor bertan hiltzen zarete.

AMAIERA